كن . ابو جعفر گفت : حلالت كردم . بعد از آن كه صالح بن محمد رفت ، ابو جعفر گفت : يك نفر بر مىجهد و خود را بر روى اموال آل محمد مىافكند و حق ايتام و مساكين و فقرا و درماندگان در سفر را مىخورد و مىبلعد ، بعد مىآيد و مىگويد : حلالم كن كه هزينهء زندگى كرده‌ام . فكر مىكنى غير از اين تصور مىكرده است كه من خواهم گفت : « حلالت كردم » ؟ به خدا سوگند كه روز واپسين باز پرسى سختى خواهد داشت . شرح - سيرهء امام بر اين بود كه اگر كسى مفلس شود و نتواند حقوق شرعى خود را كه سالهاى قبل بر ذمهء او قرار گرفته بپردازد ، او را حلال كند ( من اعوزه شىء من حقنا فهو في حل هر كس از عهدهء پرداخت حق ما ناتوان شود ، حق خود را بر او بخشيديم ) . گويا متولى اوقاف قم از اين لطف و بخشايش مطلع بوده است ، اما براى سوء استفاده ، عمدا خود را مفلس كرده است تا مشمول اين عنايت بشود و صاحب حق او را حلال كند . در حالى كه افلاس عمدى ، رافع مسئوليت نيست و چنين كسى روز قيامت بازجوئى سختى خواهد داشت .